El Coríu Repunante

Voi aniciar esti blog con un relatu breve fecho nel cursu d'asturianu básicu que toi faciendo en Grau y correxío pol "profe" Xosé Lluis Rodríguez Alberdi, que tenía déllos fallos. Espero que vos preste y ya diré poniendo más cosiquines...

"Guapu, perguapu ye esti neñu, quiérolu yo más...", y la güela nun paraba da-y chuchos; dába-y lo mesmo que llegara pa la mesa coles manes puerques y llenes de llamuerga. Y tando en casa, entá nun-y daba más, pero pela cai y cola xente mirando, poniase tou coloráu cuando güela se-y arimaba y baxaba les escaleres toa alloriada pa achuchalu y ximielgalu pa un llau y otru ensin parar.

"Güel bien el pote, güe", díxo-y pa ver si dexaba d'espelurcialu d'una vegada, al par que-y metia déllos emburrioninos pa escapar d'aquel abrazu del demoniu, pero nada, yera igual que'l d'un osu, que cuando güeyaba algo que-y prestaba, nun lo soltaba nin alloriáu. "Ai, fíu, préstame tanto que te güela bono'l pote que te fai to güela, meyor sabrá...", y vuelta otra vegada a ximielgalu, nun había manera. "¡Cagunmimantu, güela, como sigas nesti plan, nun vuelvo más comer, ho...!", y ye que con 30 años, hai delles coses que yá nun son lo mesmo...